WC-cultuur van Oost naar West
Het is vaak een ongemakkelijk onderwerp en er kan lacherig over worden gedaan als erover poep en pies wordt gesproken, maar het raakt belangrijke maatschappelijke vraagstukken als hygiëne en welvaartsongelijkheid.
Meer dan een miljard mensen op deze wereld heeft géén wc. Maar hoe wordt er omgegaan over de hele wereld van oost naar west, als het gaat om de plek die wij elke dag en soms meerdere keren per dag bezoeken?
Geen land dat zo is geobsedeerd door reinheid als Japan. Alles kan worden ingesteld; van de temperatuur van de bril tot het mikpunt van de reinigende straal en zelfs het volume van het drogende briesje. Deze hypermoderniteit verandert zich tot “dichtbij de natuur” als je richting het zuiden gaat ( botol Tjabok in Indonesië) , Waarom hurken ze in India, meer naar het westen toe Iran en soms in Turkije? Is de hygiëne het uitgangspunt of iets anders?
Waar welvaart is, is er ook meer oog voor design en Hygiëne in de badkamer en wc en het is niet alleen voor de rijken, maar voor alle klassen.
In Europa en Amerika wordt er vaak gebruik gemaakt van duur design sanitair en dik toiletpapier en/of vochtig toiletpapier om zichzelf na het toiletbezoek te reinigen. Dit is echter niet de meest hygiënische manier en men is door de eeuwen heen vergeten dat water de meest hygiënische manier is van het reinigen.
Het aantal huishoudens dat gebruik maakt van bidettoilet groeit razendsnel in Nederland. Zelfs Hotels, spa’s en restaurants gaan met de verandering mee. Een ding is duidelijk: het is een kwestie van tijd dat ieder huishouden in Nederland een bidettoilet binnenhaalt en de oude pot bij het grofvuil zet.
